Lege hand

Over de oorsprong van karate tast men nog in het duister, maar reeds tijdens de Meiji-periode was karate heel bekend bij het Japanse volk. Oorspronkelijk betekende karate “Chinese hand”, in het Japans werd het Chinese teken Tang immers als Kara gelezen. Het Chinese karakter slaat terug op de Tang-dynastie. Op het eiland Okinawa is dit dan ook de betekenis die men nog steeds aan de term karate geeft.

In 1937 werd de betekenis van karate echter gewijzigd en las men het in het Japans als lege (kara) hand (te). Dit niet in de laatste plaats omdat de Japanners niet op goede voet stonden met de Chinezen en derhalve een verwijzing naar dat land niet wilden erkennen in het karate.

De legende gaat dat zo’n 1500 jaar geleden een boeddhistische priester, Daruma Taishi (ook bekend als Bhodi Dharma), vanuit Zuid-India naar China reisde om er de mysteries van Zen te onderwijzen. In China trok hij zich terug in de Shorinji tempel te Chung Shan in de Honanprovincie. Daruma’s mysteries van Zen waren zeer moeilijk aan te leren en de intense beoefening van soberheid tijdens de opleidingsperiode putte zijn volgelingen zowel geestelijk als lichamelijk volledig uit. Velen die zijn onderrichtingen wilden bestuderen moesten onderweg opgeven. Om deze toestand recht te zetten onderwees Daruma hen in een bepaalde doctrine, de onscheidbaarheid van lichaam en geest (Eki Kinkyo) genaamd, de basis van het Chinese Kenpo. Eigenlijk was dit gewoon een oefenening om het lichaam gezond en sterk te houden.

Naarmate de tijd vorderde werd deze doctrine van Chinese zelfverdediging synoniem met de plaats Shorinji. De Shorinji vechtkunst (de Chinese vuist) regeerde in China en kende een bloei van honderden jaren. Geleidelijk aan vond de Shorinji-kunst van de zelfverdediging haar weg naar Okinawa. Hoewel Okinawa een eigen vorm van Kenpo kende (Kumiai jutsu, Bushi-de of Bushi-te), werd de ontwikkeling van het Okinawa-karate zeer sterk beïnvloed door Shorinji.In Okinawa werd karate eeuwen na elkaar in het geheim beoefend tot het in 1901 opdook als onderdeel van het onderwijsprogramma in de Eerste Middelbare School van Okinawa. Meester Anho Itosu was de eerste instructeur, onder andere van Gichin Funakoshi.Het woord karate komt uit het Japans. Het komt eigenlijk van het woord karate-do, wat letterlijk betekent de weg die je volgt met de lege hand.

Karate als vechtsport

Karate is een vechtsport maar het bevat alles behalve agressie. Bij Karate gaat het dus niet om het winnen of verliezen, maar om een verbetering van je karakter. Karate mag uitsluitend voor zelfverdediging gebruikt worden en zoals een gezegde luidt: In karate is er geen eerste aanval.

“The ultimate aim of the art of karate lies not in victory or defeat, but in the perfection of character of it’s participants.”

– Gichin Funakoshi

Comments are closed.