Je beperkingen overwinnen

Na 15 jaar kabbelen ging bij mij de knop om. Het werd tijd voor een 1ste Dan examen. Vanaf dat moment ben ik intensief gaan trainen. Gedurende twee jaar heb ik onder supervisie van Rob en Leonard vooral veel moeten afleren. Op 16 december was het zover. Met een lichaam vol gezonde spanning en met een zilverkleurig zonnetje aan de horizon reed ik naar Utrecht. Het was een heerlijk rustige heenreis. Maar bij binnen komst in de sportschool was het meteen gedaan met die rust, wat een chaos. Over de centrale trap stroomde de karateka’s en de nieuwsgierige familieleden en kennissen omhoog en omlaag, op zoek naar de kleedkamers en de sporthal. De KBN was voor deze gelegenheid uitgeweken naar een andere sportschool.

Had je eenmaal de examenhal gevonden dan was de hectiek meteen voorbij. Het Dan examen is duidelijk een serieuze aangelegenheid. Hier heerste orde en discipline. De hal was overzichtelijk ingedeeld en het publiek kon plaatsnemen in een aparte nis linksboven in de zaal. Deze plek was voor het publiek misschien niet ideaal maar het gaf wel rust in de zaal.

 

Na wat warming-up oefeningen en het doornemen van de Bunkai met Sjaak was ik er klaar voor. We waren slechts met drie kandidaten op dezelfde mat ingedeeld. Het gevolg was dat er flink moest worden doorgewerkt en dat alle ogen van de examencommissie op ons gericht waren. Ondanks het hoge tempo was er tussendoor genoeg tijd om fysiek te herstellen. Tijdens het overleg van de commissie kreeg ik een goed gevoel over het examen. Ik had het niveau kunnen laten zien dat ik tot dan toe had bereikt. Dat ik daarnaast ook nog eens geslaagd was maakte deze zondag tot een bijzondere decemberdag.

Opnieuw heb ik het weer eens kunnen ervaren: als je iets wilt bereiken moet de knop om en moet je er voor gaan. De enige beperking die er dan nog is ben je zelf. Helaas zijn niet alle beperkingen te overwinnen maar je kunt in ieder geval een poging doen.

– Richard Ram

Tags:

Comments are closed.